De jaren zeventig in het nieuws

Archive for the ‘Politiek’ Category

“Rooie Annelien” van de VVD op de bres voor de Nederlandse pluriforme samenleving’

Merkwaardig: Geert Wilders was bestuurslid van club die voor een tolerant en pluriform Nederland opkomt. Van de Annelien Kappeyne van de Coppello Foundation, die zich ten doel stelt ‘in haar geest bij te dragen aan een duurzame ontwikkeling en sociale cohesie van de Nederlandse pluriforme samenleving’.

Bron: Trouw 20 februari 2007

“Rooie Annelien” (bijnaam vanwege de kleur van haar haar en haar progressief-liberale opvattingen) was de jaren zeventig parlementariër. Zij hield zij ich in de Tweede Kamer bezig met justitie, binnenlandse zaken, minderhedenbeleid, beleid t.a.v. Zuid-Molukkers. Was in september 1976 woordvoerster bij het debat over de abortusvoorstellen. Was pleitbezorgster van het verlenen van kiesrecht aan Nederlanders in het buitenland, zette zich in voor de rechten van homoseksuelen. De afwijzing door het VVD-congres van het voorstel in Nederland verblijvende buitenlanders stemrecht voor de gemeenteraadsverkiezingen te verlenen, was voor haar mede aanleiding zich niet opnieuw voor de VVD verkiesbaar te stellen.

Bron: Biografisch Woordenboek van Nederland, ‘Parlement & Politiek’ Mr. A. Kappeyne van de Coppello


Van links naar rechts

De ministers van het nieuwe kabinet zijn bekend. Ella Vogelaar wordt minister van Integratie en Wijkverbetering. Vogelaar is voorzitter van de brancheorganisatie voor reïntegratiebureaus Boaborea, en maakte in de jaren tachtig en negentig faam als vakbondsvrouw.

Vogelaar (57) was in haar loopbaan vooral vaak ‘de eerste vrouw die’. Ze was in Nederland de eerste vrouwelijke voorzitter van een vakbond (onderwijsbond ABOP). Ze was de eerste vrouw die vicevoorzitter werd van de vakcentrale FNV. En ze trad in 2003 aan als eerste vrouwelijke president-commissaris van een beursgenoteerd bedrijf, Unilever Nederland. Nog steeds is emancipatie een van haar drijfveren.

Haar carrière kende een opmerkelijke ontwikkeling. In de jaren zeventig was ze actief partijlid van de communistische CPN, in 2004 werd ze lid van het algemeen bestuur van werkgeversvereniging VNO-NCW. ‘Een mens mag gelukkig veranderen, ik ook’, zei ze daarover in 2003 in de Volkskrant.

Bron: Teletekst en De Volkskrant van 6 februari 2007


ChristenUnie, van rechts naar links

In 1975 richten christenen uit verontrusting over de koers van het CDA de Reformatorische Politieke Federatie op. Het was protestpartij tegen de vrije cultuur van de jaren zeventig. Deze partij is in 2000 gefuseerd met het Gereformeerd Politiek Verbond (GPV) onder de nieuwe naam ChristenUnie.
Het GPV was een in 1948 gevormde protestants-christelijke partij, die zich baseerde op bijbelse normen. Deze partij was sterk verbonden met de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Dit orthodoxe kerkverband is onstaan in 1944, als afscheiding van de Gerefomeerde Kerken in Nederland.

Het GPV, de RPF en de Staatkundig Gereformeerde Partij werd in de jaren zeventig aangeduid als “klein rechts”. Opmerkelijk is dat anno 2007 is dat de ChristenUnie deel gaat uitmaken van een centrum linkse regering samen met CDA en PvdA.

Zie onder meer NRC Handelsblad 12 februari 2007; Samen in de naam van Jezus;
Nieuwe evangelische achterban eist invloed binnen gereformeerde ChristenUnie


De Schilderswijk eenzijdig vol met huurwoningen

Adri Duivesteijn, destijds wethouder ruimtelijke ordening van Den Haag, bouwde de Schilderswijk eenzijdig vol met huurwoningen. Dat was fout, erkent hij nu in Trouw van vandaag. “Maar dat de stroom nieuwkomers zó groot zou zijn, kon toen niemand bedenken.”

Duivesteijn, geboren en getogen in de Schilderswijk, erkent dat er fouten zijn gemaakt. “Dat is niets om je voor te schamen. We hebben ingezet op fysieke renovatie, met betaalbare huren voor iedereen. Maar dat de stroom nieuwkomers zó groot zou zijn, kon toen niemand bedenken. Pas na 1984 werd er duurzamer gebouwd. Kijk naar de Vaillantlaan. Die straat noem ik een succes.”

Bron: Trouw 10 februari 2007

Bijdrage van Duivesteijn aan de stadsvernieuwing in de jaren zeventig en tachtig:

  • vice-voorzitter aktiegroep JAS (Jongeren Aktiegroep Schilderswijk), van 1969 tot 1971
  • vice-voorzitter wijkberaad Schilderswijk-Kortenbosch, van 1969 tot 1971
  • hoofdredacteur wijkkrant “De Schilderswijker”, van 1971 tot 1975;
  • lid gemeenteraad van ‘s-Gravenhage, van 1975 tot 1989
  • wethouder (van ruimtelijke ordening en stadsvernieuwing) van ‘s-Gravenhage, van 1980 tot 1989

De parlementaire journalistiek van P.L. van Enk

Het meest legendarische wapenfeit uit de wachtcultuur van de parlementaire journalistiek staat nog altijd op naam van P.L. van Enk, in de jaren zestig en zeventig politiek commentator van Trouw. Het speelde zich af in 1975, toen in de fractie van DS’70, een afsplitsing van de PvdA, een breuk dreigde over de koers en stijl van politiek leider Willem Drees junior.In een gespannen sfeer kwamen de zes kamerleden van de partij op een avond in hun fractiekamer in het Kamergebouw bijeen voor wat een cruciaal beraad leek te worden. Het duurde en duurde en in de wachtende drom journalisten op de gang begon Van Enk ongerust op zijn horloge te kijken: de deadline van de krant naderde. Uit de fractiekamer kwamen weliswaar aanwijzingen dat de breuk onvermijdelijk was, maar Van Enk wilde zekerheid. ‘Ik weet wel wat’, zei hij plotseling tegen collega’s, waarna hij wegbeende. Van Enk liep naar de elektriciteitskast in het kamergebouw en draaide resoluut de hoofdschakelaar om. De daad had het gewenste effect. In het pikkedonker kwam Drees, een beetje paniekerig, naarbuiten en riep: ‘Wat is er gebeurd?’ Een journalist kraaide: ‘Dat wilden wij juist aan u vragen’. Hierop deelde Drees mee dat de breuk in zijn fractie een feit was.

Bron: Trouw 30 januari 2007
Zie ook: Andere Tijden

Welterusten mijnheer de president. Nederland en de Vietnamoorlog 1965-1973

Heeft het zin om te demonstreren? In zijn proefschrift heeft Rimko van der Maar onderzoek gedaan naar de spanning tussen de publieke opinie en het standpunt van de Nederlandse regering met betrekking tot de oorlog in Vietnam. Op welke manier heeft ‘de straat’ het parlement en de regering onder druk gezet? Hoe is het politieke debat verlopen? Welke rol speelden de media in het onder druk zetten van de regering?
De conclusie is dat de regering altijd achter de Amerikaanse aanwezigheid in Vietnam heeft gestaan, maar dat dat zeker niet probleemloos ging. Zowel het kabinet-Cals, De Jong als het kabinet-Biesheuvel was bij vlagen onzeker over wat het met de maatschappelijke kritiek aanmoest. Dat wil echter niet zeggen dat de druk op de regering vooral het gevolg was van protestacties of demonstraties. Zij speelden weliswaar indirect een rol, maar uit dit onderzoek blijkt dat er al vrij vroeg – mede door de politieke onrust van die tijd – ook in politieke kringen kritiek was op de Amerikaanse interventie in Vietnam.

Echt massale oppositie tegen de oorlog ontstond pas in de jaren zeventig, stelt Van der Maar in De Volkskrant van vandaag. In 1968 staakte president Johnson de bombardementen op Noord-Vietnam, daarna besloot zijn opvolger Nixon de Amerikaanse troepen gelei-delijk terug te trekken en de oorlog te ‘Vietnamiseren’.
Vooral de hervatting van de bombardementen op Noord-Vietnam, vlak voor Kerst-mis 1972, wekte in Nederland veel woede en onbegrip. De Amerikanen hadden Viet-nam in feite al opgegeven, stelden de critici, en gebruikten nu excessief geweld om een eervolle aftocht te bereiken. In december 1972 demonstreerden vijftig- tot honderdduizend Nederlanders tegen de ‘kerstbombardementen’.

Welterusten meneer de president, Nederland en de Vietnamoorlog 1965-1973. Boom, Amsterdam. ISBN 9789085063 513; 294 blz. € 19,50

Bron: De Volkskrant 27 jnauri 2007


Joop den Uyl, 1919-1987. Dromer, drammer, dwarsligger.

Anet Bleich schrijft aan de biografie van de minister-president van het ‘meest progressieve kabinet’ dat Nederland ooit heeft gekend. Verschijnt in april.

Bron: NRC Handelsblad 19 januari 2007


Seks met minderjarigen

Ongeveer dertig jaar geleden deed een VVD-Kamerlid een suggestie om de leeftijdsgrens voor seks met minderjarigen te verlagen tot 12 jaar. Deze opvatting leefde breder dan in de liberale partij, maar niet zo breed dat zij tot wet is verheven.

Bron: Trouw 17 januari 2007


Van der Stoel tegen Griekse kolonels

Max van der Stoel, in de jaren zeventig minister van buitenlandse zaken, was een held in Griekenland vanwege zijn verzet tegen de Griekse junta begin jaren zeventig.

Bron: De Volkskrant 17 januari 2007