De jaren zeventig in het nieuws

Archive for the ‘Gezondheid’ Category

Terug naar de Krankzinnigenwet

Psychiater Peter Hanneman van de Amsterdamse Valeriuskliniek wil graag wat dwangmiddelen terug. De huidige wet is de vrucht van jaren zeventig: de antipsychiatrie.

Volgens hem schiet de huidige wet tekort. “Het is toch idioot dat iemand wel gedwongen opgenomen, maar niet gedwongen behandeld mag worden?”
De Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen is sinds 1994 de opvolger van de Krankzinnigenwet. Het wetsvoorstel werd echter al in 1971 ingediend, in de periode dat de psychiatrie werd overspoeld door kritiek. In deze periode vierden de idealen van vrijheids- en gelijkheidsdenken hoogtij. Er zat ‘zin in de waanzin’. De laatste paar jaar is de BOPZ echter onderhevig aan kritiek; psychiaters neigen weer meer naar de Krankzinnigenwet. De autonomie van de patient moet, in sommige gevallen, weer worden beperkt, is hun oordeel.

Bron: Het Parool 27 februari 2007


Het vak mondhygiënist zit in de lift.

Mondverzorging kwam begin jaren zeventig vanuit Amerika overwaaien naar Nederland. Hoewel het steeds gewoner wordt om naar de mondhygiënist te gaan en er sinds een jaar zelfs geen verwijzing meer voor nodig is, is het nog lang niet zo vanzelfsprekend als een tandartsbezoek.

Bron: Trouw 18 januari 2007


Gemiddeld aantal opnamedagen daalt

In de jaren zestig lag iemand gemiddeld twintig dagen in het ziekenhuis. In de jaren zeventig daalde dit tot vijftien. Vandaag de dag zijn dat er gemiddeld nog acht.

Bron: Reformatorisch Dagblad 16 januari 2007


De wittejassen-arrogantie nam af… …maar ook het besef van noblesse oblige

Foto: Ben Polak neemt afscheid als huisarts in 1978 (Gemeentearchief Amsterdam)

James Kennedy heeft een feestrede uitgesproken tijdens de viering van het 150-jarig bestaan van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, op zaterdag 6 januari in het Concertgebouw in Amsterdam.; Prof.dr. James Kennedy is hoogleraar nieuwste geschiedenis aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.

De afstand tussen de patiënt en de dokter was tot 1970 nogal groot en de relatie tamelijk paternalistisch. Deze verhouding was niet zonder voordelen, omdat het gebaseerd was op het vertrouwen van de patiënt in de dokter en op een duidelijke rolverdeling. Maar de culturele revolutie van de jaren zestig en zeventig forceerde een verandering in deze relatie. Vooral in de jaren zeventig kwam er onder huisartsen de wens op om ‘de totale mens’ onder ogen te zien en in dialoog te treden met ‘de mondige patiënt.’

Bron: NRC Handelsblad 13 januari 2007


Roken was heel gewoon


Lies van Gennip is directeur van Stivoro en herinnert zich dat roken in de jaren zeventig en tachtig gewoon was. “Als mijn ouders een feest gaven, stond de rookwaar op tafel – dat hoorde je als goede gastheer of -vrouw te doen en het getuigde van goede smaak. Veel van onze leeftijdgenoten zijn toen als 14- of 15-jarige gaan roken en verslaafd geraakt. Achteraf bezien is dat inderdaad een schande. Toen was allang bekend hoe schadelijk roken en meeroken is. Doordat de tabaksindustrie zo goed erin slaagde de feiten te verdraaien en te ontkennen, is roken nog zo lang de norm gebleven.”

Bron: De Volkskrant 12 januari 2007


Hyperventilatie

In de jaren zeventig werd hyperventilatie een ware hype. Vooral jonge vrouwen leden eraan, net als mannen van middelbare leeftijd. De therapie bestond uit ademen in een plastic zak, om het koolzuurniveau te verhogen.In 1996 schreven Amsterdamse psychologen echter dat het hyperventilatiesyndroom helemaal niet bestaat. Sindsdien wordt er heel wat minder in plastic zakjes geademd.

Bron: Trouw 9 januari 2007