Volvo 240
Gisteren zag hij hem ineens rijden tussen Hoofddorp en Haarlem zijn oude auto. Een lichtblauwe Volvo 240. Aldus Martin Bril in de Volkskrant van vandaag.
Archive for the ‘Maatschappij’ Category
ChristenUnie, van rechts naar links
In 1975 richten christenen uit verontrusting over de koers van het CDA de Reformatorische Politieke Federatie op. Het was protestpartij tegen de vrije cultuur van de jaren zeventig. Deze partij is in 2000 gefuseerd met het Gereformeerd Politiek Verbond (GPV) onder de nieuwe naam ChristenUnie.
Het GPV was een in 1948 gevormde protestants-christelijke partij, die zich baseerde op bijbelse normen. Deze partij was sterk verbonden met de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Dit orthodoxe kerkverband is onstaan in 1944, als afscheiding van de Gerefomeerde Kerken in Nederland.
Het GPV was een in 1948 gevormde protestants-christelijke partij, die zich baseerde op bijbelse normen. Deze partij was sterk verbonden met de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Dit orthodoxe kerkverband is onstaan in 1944, als afscheiding van de Gerefomeerde Kerken in Nederland.
Het GPV, de RPF en de Staatkundig Gereformeerde Partij werd in de jaren zeventig aangeduid als “klein rechts”. Opmerkelijk is dat anno 2007 is dat de ChristenUnie deel gaat uitmaken van een centrum linkse regering samen met CDA en PvdA.
Zie onder meer NRC Handelsblad 12 februari 2007; Samen in de naam van Jezus;
Nieuwe evangelische achterban eist invloed binnen gereformeerde ChristenUnie
De Volkskrant, in de jaren zeventig een wat rare linksige krant
Jan Blokker haalt in De Volkskrant van vandaag herinneringen op aan oud-hoofdredacteur Harry Lockefeer van De Volkskrant, die is overleden. Lockefeer vervulde die functie van 1982 tot 1995.
‘Samen hebben we geprobeerd uit die wat rare linkserige krant van de jaren zeventig een echt ongebonden kwaliteitskrant te maken”, zegt Jan Blokker. De huidige hoofdredacteur van De Volkskrant, Pieter Broertjes, omschrijft Lockefeer in Het Financieele Dagblad als als “de man die de Volkskrant groot en welvarend heeft gemaakt in de 13 jaar dat hij hoofdredacteur was”.
Jan Blokker was in de jaren zestig en zeventig gezichtsbepalend voor het linkse intellectuele volksdeel, en blonk uit in satirische stukjes over de linkse mode; gebundeld in onder andere Ben ik eigenlijk wel links genoeg? (1974).
Over Jan Blokker: Wikipedia, de vrije encyclopedie.
Bron: De Volkskrant en Het Financieele Dagblad van 13 februari 2007
De Schilderswijk eenzijdig vol met huurwoningen
Adri Duivesteijn, destijds wethouder ruimtelijke ordening van Den Haag, bouwde de Schilderswijk eenzijdig vol met huurwoningen. Dat was fout, erkent hij nu in Trouw van vandaag. “Maar dat de stroom nieuwkomers zó groot zou zijn, kon toen niemand bedenken.”
Duivesteijn, geboren en getogen in de Schilderswijk, erkent dat er fouten zijn gemaakt. “Dat is niets om je voor te schamen. We hebben ingezet op fysieke renovatie, met betaalbare huren voor iedereen. Maar dat de stroom nieuwkomers zó groot zou zijn, kon toen niemand bedenken. Pas na 1984 werd er duurzamer gebouwd. Kijk naar de Vaillantlaan. Die straat noem ik een succes.”
Bron: Trouw 10 februari 2007
Bijdrage van Duivesteijn aan de stadsvernieuwing in de jaren zeventig en tachtig:
- vice-voorzitter aktiegroep JAS (Jongeren Aktiegroep Schilderswijk), van 1969 tot 1971
- vice-voorzitter wijkberaad Schilderswijk-Kortenbosch, van 1969 tot 1971
- hoofdredacteur wijkkrant “De Schilderswijker”, van 1971 tot 1975;
- lid gemeenteraad van ‘s-Gravenhage, van 1975 tot 1989
- wethouder (van ruimtelijke ordening en stadsvernieuwing) van ‘s-Gravenhage, van 1980 tot 1989
De geschiedenis van Molukkers 1951-2006
In de jaren zeventig radicaliseerde strijd voor onafhankelijkheid van de Molukken.
Henk Smeets en Fridus Steijlen schreven De geschiedenis van Molukkers 1951-2006, inclusief de achtergronden van de radicale acties uit deze periode.
In 1951 arriveerden ongeveer 12.500 Molukkers, voornamelijk voormalig militairen van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) en hun gezinnen in Nederland. De bedoeling was dat zij na enkele maanden naar huis zouden gaan. Nu, vijfenvijftig jaar later, weten wij dat slechts een kleine groep is teruggegaan. Duidelijk wordt hoe de dekolonisatie van Indonesi? en de proclamatie van de Republiek der Zuid-Molukken, bijdroegen aan het vastlopen van de demobilisatie van ongeveer 3.500 Molukse militairen en hun overkomst naar Nederland. Omdat zowel de overheid als de Molukkers uitgingen van een tijdelijk verblijf, wezen beide lange tijd integratie af. ‘In Nederland gebleven’ gaat over de spanning tussen een migrantengroep en de overheid, de gewelddadige confrontatie tussen ballingen met politieke idealen en de Nederlandse samenleving, maar óók over samenwerking van overheden en Molukkers om samen de problemen de baas te worden. De geschiedenis van de Molukkers roept associaties op met hedendaagse discussies en ontwikkelingen ten aanzien van andere migrantengroepen. Deze studie was een opdracht van de toenmalige minister van Grote-Stedenbeleid en Integratie, Roger van Boxtel, ter gelegenheid van het vijftigjarig verblijf in Nederland in 2001. Historicus Henk Smeets en antropoloog Fridus Steijlen, die de studie in opdracht van het Moluks Historisch Museum hebben geschreven, hebben beide veel over de geschiedenis van Molukkers gepubliceerd. ‘In Nederland gebleven’ is een uitgave van Bert Bakker in samenwerking met het Moluks Historisch Museum.
Acties jaren ’70
(zie voor een recentie NRC Handelsblad 9 februari 2007)
Het doetje van de decennia. Op zoek naar het levensgevoel van de ‘seventies’
Wat was de gevoelstemperatuur van de jaren zeventig? Sjoerd de Jong bespreekt vandaag in de boekenbijlage van NRC Handelsblad twee boeken over de lange jaren zeventig. Het waren de jaren van een ‘grote smoel’ maar ook van een ‘triest gevoel’.
Howard Sounes: Seventies. The Sights, Sounds and Ideas of a Brilliant Decade.Simon and Schuster, 472 blz. € 33,-.
Ralph Steadman: The Joke is Over. Memories of Hunter S. Thompson. William Heinemann, 396 blz. € 35,-.
Bron: NRC Handelsblad 2 februari 2007
Architectuur met visie en vertrouwen in de toekomst
Voorstel voor architecturale invulling van het BPA Stationsomgeving Hasselt, 2004
(Ontwerpteam TWINS, J. Mayer H. – a2o • architecten – Lens°Ass.)
Werk van Jürgen Mayer H. is te zien op de tentoonstelling New Faces in European Architecture, tot en met 22april in het NAi Maastricht. Volgens De Volkskrant van vandaag lijkt zijn vormentaal soms geïnspireerd door het futurisme uit de jaren zeventig, zoals in het kantoor in Hamburg met de afgeronde ramen, of in de mensa in Karlsruhe, waar het plafond naadloos overvloeit in de wanden en andersom. J. MAYER H: ‘Voor heel veel mensen heeft retro een negatieve connotatie. Maar ik vind het positief. De dingen die in de jaren zeventig werden uitgeprobeerd, zijn we in de postmoderne tijd helemaal vergeten, want er werd alleen maar teruggegrepen op het verleden. Maar de hoop in de architectuur van de jaren zeventig, de visie en het vertrouwen in de toekomst, die vind ik inspirerend.’
Bron: De Volkskrant 1 februari 2007
Welterusten mijnheer de president. Nederland en de Vietnamoorlog 1965-1973
Heeft het zin om te demonstreren? In zijn proefschrift heeft Rimko van der Maar onderzoek gedaan naar de spanning tussen de publieke opinie en het standpunt van de Nederlandse regering met betrekking tot de oorlog in Vietnam. Op welke manier heeft ‘de straat’ het parlement en de regering onder druk gezet? Hoe is het politieke debat verlopen? Welke rol speelden de media in het onder druk zetten van de regering?
De conclusie is dat de regering altijd achter de Amerikaanse aanwezigheid in Vietnam heeft gestaan, maar dat dat zeker niet probleemloos ging. Zowel het kabinet-Cals, De Jong als het kabinet-Biesheuvel was bij vlagen onzeker over wat het met de maatschappelijke kritiek aanmoest. Dat wil echter niet zeggen dat de druk op de regering vooral het gevolg was van protestacties of demonstraties. Zij speelden weliswaar indirect een rol, maar uit dit onderzoek blijkt dat er al vrij vroeg – mede door de politieke onrust van die tijd – ook in politieke kringen kritiek was op de Amerikaanse interventie in Vietnam.
De conclusie is dat de regering altijd achter de Amerikaanse aanwezigheid in Vietnam heeft gestaan, maar dat dat zeker niet probleemloos ging. Zowel het kabinet-Cals, De Jong als het kabinet-Biesheuvel was bij vlagen onzeker over wat het met de maatschappelijke kritiek aanmoest. Dat wil echter niet zeggen dat de druk op de regering vooral het gevolg was van protestacties of demonstraties. Zij speelden weliswaar indirect een rol, maar uit dit onderzoek blijkt dat er al vrij vroeg – mede door de politieke onrust van die tijd – ook in politieke kringen kritiek was op de Amerikaanse interventie in Vietnam.
Echt massale oppositie tegen de oorlog ontstond pas in de jaren zeventig, stelt Van der Maar in De Volkskrant van vandaag. In 1968 staakte president Johnson de bombardementen op Noord-Vietnam, daarna besloot zijn opvolger Nixon de Amerikaanse troepen gelei-delijk terug te trekken en de oorlog te ‘Vietnamiseren’.
Vooral de hervatting van de bombardementen op Noord-Vietnam, vlak voor Kerst-mis 1972, wekte in Nederland veel woede en onbegrip. De Amerikanen hadden Viet-nam in feite al opgegeven, stelden de critici, en gebruikten nu excessief geweld om een eervolle aftocht te bereiken. In december 1972 demonstreerden vijftig- tot honderdduizend Nederlanders tegen de ‘kerstbombardementen’.
Welterusten meneer de president, Nederland en de Vietnamoorlog 1965-1973. Boom, Amsterdam. ISBN 9789085063 513; 294 blz. € 19,50
Bron: De Volkskrant 27 jnauri 2007
Wijken uit de jaren zeventig en tachtig kwetsbaar
De wijken uit de jaren zeventig en tachtig dreigen de nieuwe getto’s te worden, stelt de Stichting Experimenten Volkshuisvesting.
De wijken met hun vele kronkelstraatjes en hofjes zijn onoverzichtelijk en daardoor kwetsbaar.
De zogenaamde Haagse “bloemkoolwijken” uit de jaren zeventig en tachtig zijn kwetsbaar, erkent de Haagse stadsbouwmeester Maarten Schmidt. “In dat soort wijken heb je geen weidse pleinen, geen lange rechte wegen. Het is er vaak heel groen, en het zit vol met steegjes en buurtjes. Het is er dus niet overzichtelijk. De parkeerproblemen zijn er vaak groot, omdat het autobezit groter is geworden. En je hebt met al die achterafjes al snel troep op straat. Vanuit de gemeente dient er een bijna permanente aandacht te zijn voor het beheer. Dan gaat het goed. Maar over het algemeen is er juist veel kwaliteit te vinden. Ik denk dat buren hier relatief vaak samen barbecuen. Zo lang dat buurtgevoel op peil is, hoeft men niet bang te zijn dat deze wijken achterstandswijken worden.”
Bron: AD/Algemeen Dagblad 25 januari 2007
Boer & Croon was niet de eerste
Floris Croon startte in 1972 samen met Cees Boer het bureau Boer & Croon. Boer & Croon beweert in 1979 als eerste in Nederland het concept van interim-management geïntroduceerd. Dat is niet juist beweert H. Karssen van Karssen Adviesgroep in Het Financieele Dagblad. Hij zegt dat de dienstverlening op het gebied van het extern inschakelen van hoger management voor projecten is reeds vóór 1979 in Nederland voor het eerst geïntroduceerd. Hij zelf startte in 1972. Daarna kwamen andere dienstverleners met dezelfde producten. Hij herinnert zich Employment Services en Custom Management. Ook ver vóór 1979.
Bron: Het Financieele Dagblad 23 januari 2007